Josje

‘Jij lijkt op Karin,’ zegt Nadja tegen me. Vanwege het donkere haar natuurlijk. Gelukkig is ze de stoerste van de oude garde van K3, ik kan ermee leven.

‘En ik lijk op Josje. Toch?’ Ze kijkt me hoopvol aan.

‘Ja hoor, jij hebt ook lichte haren.’

Ons pubertje heeft een idool, ze is verliefd. Ze valt bijna in katzwijm als Josje in beeld komt. Persoonlijk vond ik Josje de ergste, een te hoog Barbie-gehalte, zeg maar. En ja, ik weet het: deze versie van K3 is allang exit, maar dat vertel ik haar maar niet.

‘Hallo Josje!’ roept Nadja uitgelaten. Ze zwaait naar het scherm. Ik zet haar idool handig in bij de verzorging. Als ik de DVD aanzet bij het wakker worden, laat mevrouw Pollewop zich makkelijker aankleden. En omdat Josje altijd mooie haren heeft, mag ik zowaar haar haren invlechten.

Als ze ’s middags uit school komt, wil ze haar danskleren aan. Meedansen met K3. Na een paar liedjes roept ze me, ze wijst naar een ander setje kleren dat ze op bed heeft gelegd. ‘Wat is er?’ vraag ik verbaasd. Er zitten geen vlekken of natte plekken op de danskleren die ze aanheeft.

‘Andere danskleren,’ zegt Nadja.

Dan valt het kwartje. Elke keer als Josje zich omkleedt, wil zij ook iets anders aan. Met een zucht kijk ik naar de kledingcombinaties die al op de grond klaarliggen.

De aanbidding gaat ver. Als ik ’s avonds voor wil lezen, word ik weggestuurd: ‘Zelf voorlezen.’ Ik hoor haar zachtjes murmelen, stiekem kijk ik om het hoekje. Haar vinger bij het woord, links Muis en rechts? De DVD-hoes met op de voorkant een stralende Josje.

Door |2018-01-18T20:02:44+00:0018 januari 2018|0 Reacties
Na het behalen van mijn HAVO en Schroevers diploma, ben ik als inkoopster damesmode aan de slag gegaan voor een keten in Amsterdam. Daarna ben ik mijn eigen kledingzaken begonnen, welke ik 16 jaar heb gehad. De problematiek na de geboorte van Nadja omtrent haar gezondheid en ontwikkeling, maakten dat ik mijn toekomstplannen moest bijstellen. Ik heb schrijfworkshops gedaan om me toe te leggen op een grote liefde van mij, namelijk schrijven. Iets wat ik al sinds mijn pubertijd doe. Door wat er op mijn pad kwam bij het leven met een zorgintensief kind en ook omdat ik graag maatschappelijk mee wilde blijven draaien, besloot ik Stichting Nadja op te richten. Dat brengt me van project tot project en de kinderen van de spelmiddag en anderen die daardoor op mijn pad zijn gekomen, geven me een enorme boost.

Reageer hier