Applaus

Als je groep acht verlaat, sluit je de periode basisonderwijs af met een voorstelling. Bij Nadja op school is dat niet anders.De juffen hebben het verhaal zelf geschreven, ieder kind heeft een op het lijf geschreven rol. Nadja is dansjuf 😊.

Ik snorde mijn rieten koffertje met mijn eigen balletkleding uit de berging en keek met vertedering naar de balletoutfit die ik zelf droeg toen ik dertien was: een roze maillot (met naad over het been), een lichtblauw pakje en natuurlijk de balletschoentjes. Ik gaf het mee naar school.

De levensechte decors zijn door de kinderen zelf gemaakt, al weken zijn ze aan het oefenen en zoals het een echt gezelschap betaamd, zijn ze best nerveus. Maar zodra ik met opa ‘de zaal’ in kom, straalt ze.

De juffen souffleren de kinderen de voorstelling door. Ze geven bemoedigende knikjes en sturen hier en daar bij. Het applaus duurt lang, terecht, ze hebben het zo leuk gedaan.

Ik kijk naar de juffen, die trots en bescheiden aan de zijkant staan terwijl de kinderen een buiging maken. Een juf kan je schoolcarrière maken of breken. Deze juffen zíen de kinderen echt, wíllen ze graag horen, blijven stimuleren, met engelengeduld. Een schooljaar lang. Deze juffen lieten de kinderen zo groeien, niet alleen in het schoolse, maar ook sociaal emotioneel, dat ze zelfverzekerd en blij klaar zijn ‘om naar boven’ te gaan.

Dit soort juffen verdient applaus!

Door |2018-07-14T14:56:25+00:0014 juli 2018|0 Reacties
Na het behalen van mijn HAVO en Schroevers diploma, ben ik als inkoopster damesmode aan de slag gegaan voor een keten in Amsterdam. Daarna ben ik mijn eigen kledingzaken begonnen, welke ik 16 jaar heb gehad. De problematiek na de geboorte van Nadja omtrent haar gezondheid en ontwikkeling, maakten dat ik mijn toekomstplannen moest bijstellen. Ik heb schrijfworkshops gedaan om me toe te leggen op een grote liefde van mij, namelijk schrijven. Iets wat ik al sinds mijn pubertijd doe. Door wat er op mijn pad kwam bij het leven met een zorgintensief kind en ook omdat ik graag maatschappelijk mee wilde blijven draaien, besloot ik Stichting Nadja op te richten. Dat brengt me van project tot project en de kinderen van de spelmiddag en anderen die daardoor op mijn pad zijn gekomen, geven me een enorme boost.

Reageer hier