Angst is iets heel aparts. Sommige mensen bevriezen, anderen schieten in de actiestand. Rondom vaccineren zie je beide groepen terug.

Waar de overbekende BMR (bof, mazelen en rode hond) landelijk is terug gelopen tot gemiddeld 90 procent – waar 95 procent noodzakelijk is om uitbraak onder controle te houden – zie je dat de vraag naar de meningokokken-vaccinatie zo groot is, dat er een schaarste is. 

Hoe dat komt? Het aantal ouders dat hun kind niet laat vaccineren tegen BMR is gestegen door Godvrezende ouders (die waren er altijd al), de groeiende groep ouders van allochtone kinderen , maar vooral door de vaak hoogopgeleide ouders die zichzelf hebben ‘ingelezen’ en zeker weten dat vaccineren hele enge dingen teweeg kan brengen (autisme, chronische vermoeidheid ed). Dat dus, terwijl de prik tegen het meningokokkenvirus, dat pas sinds tweede helft 2005 gegeven wordt, niet aan te slepen is.  

Kennis is macht. Het is goed om te weten wat je doet en waarom wel (óf niet). De kans op meningokokken (zeker type B ) is erg klein. Alleen, zodra het om onze kinderen gaat, speelt er meer mee: EMOTIES. Zoals angst een emotie is. Dat verklaart waarom ook artsen in de rij staan om hun kinderen te laten vaccineren tegen meningokokken, nog voordat ze de oproep krijgen. Dat meningokokken uit het niets toe kan slaan en een snel verloop heeft, is heel verontrustend, dat helpt niet mee. 

Angst is het enige juiste woord als ik terugdenk aan Nadja, een half jaar oud, met meningitis (hersenvliesontsteking) en een bloedvergiftiging. Wegens besmettingsgevaar lag ze geïsoleerd, de verpleging in ‘ruimtepakken’ maakten de situatie nog beklemmender dan die al was. Het ging inderdaad razendsnel, in een paar uur was haar situatie levensbedreigend. Ze heeft er een diffuse hersenbeschadiging aan overgehouden, waardoor ze nu is zoals ze is.

Dat de meningokokken-vaccinatie een half jaar later is ingesteld, is best zuur, alhoewel ze er niets aan gehad zou hebben, aangezien baby’s pas met veertien maanden worden ingeënt. Maar ja, emoties laten zich niet leiden, hè.  

De anti-verhalen, de nare verhalen, raken iedereen. Tuurlijk. Bedenk daarbij wel dat er geen verhalen geschreven worden over kinderen die dankzij de vaccinatie níet ziek zijn geworden. Wiens leven níet verminkt is geraakt.  

Ik heb de wijsheid ook niet in pacht. Ik weet niet zeker of een vaccinatie volledig veilig is. Maar lieve ouders, probeer je hoofd wel koel te houden. Angst is een slechte raadgever.

En als geen ander weet ik dat er ook zoiets als domme pech bestaat.