Veertien jaar en buikpijn – deel twee

Nadja zit in haar nachtponnetje in de nieuwe zitzak en roept me. Voorleestijd. Hier heb ik op gewacht, nu zal ik haar vertellen over ongesteld worden. Dat ze vorige maand al voor het eerst heeft gemenstrueerd, weet ze zelf niet. Ik moest me eerst even bezinnen hoe ik het haar ga uitleggen en welke woorden ik daar wel of juist niet bij gebruik.

Woorden als: ‘seks’ en ‘zwanger’ bijvoorbeeld zal ik overslaan. Het één zegt haar (nog) niets en het ander mag ze helaas voor haar nooit worden.

Ik heb de Rutgers Stichting (ja die bestaat nog steeds) en de Bosk (o.a. voor mensen met cerebrale parese) gebeld voor boekjes met plaatjes. Dat blijkt een gat in de markt. Er is wel documentatie voor mensen met een verstandelijke beperking maar ook daarin wordt de nadruk gelegd op seksualiteit en baby’s die in de buik groeien. Nergens een plaatje over menstrueren. Uiteindelijk vind ik het boekje van de bekende seksuologe Sanderijn van der Doef het meest geschikt: “Ben jij ook op mij”. Er staan leuke plaatjes in van blote vrouwen, van jong tot oud, ook in een rolstoel 🙂 inclusief een plaatje van maandverband en tampons.

Nadja heeft het boekje waar we in bezig zijn al gepakt.

‘Ah leuk,’ zeg ik. ‘Maar ik ga je eerst een ander boekje voorlezen.’

Nadja kijkt blij, twee boekjes!

Ik vertel dat ze nu groot is, al veertien, en dat het daarom kan gebeuren dat er een keer wat bloed in haar luier zit, want grote meisjes krijgen dat.

Bij het woord ‘bloed’ kijkt ze verschrikt naar me op.

‘Het gaat vanzelf weer over hoor en er hoeft geen pleister op, er is niks kapot,’ stel ik haar gerust. Ik laat haar de plaatjes zien en hou het kort, zoals me door haar juffen is geadviseerd. ‘Anna en Julia ook?’ vraagt Nadja. Dat zijn de twee grote meisjes uit haar klas.

‘Ja, die hebben dat ook,’ antwoord ik.

We zijn klaar met de plaatjes en Nadja pakt het boek uit mijn handen en slaat het dicht.

Ik voel me trots: ze heeft het begrepen, heeft zelf het verband met andere meisjes gelegd en het is zonder drama verlopen.

Binnenkort zal ik actie ondernemen om ervoor te zorgen dat ze niet meer zal menstrueren, ik denk aan de prikpil. Daar zal ik haar dan ook weer iets over moeten uitleggen.

Komt tijd, komt raad.

Door |2019-01-10T18:29:00+00:0010 januari 2019|0 Reacties
Na het behalen van mijn HAVO en Schroevers diploma, ben ik als inkoopster damesmode aan de slag gegaan voor een keten in Amsterdam. Daarna ben ik mijn eigen kledingzaken begonnen, welke ik 16 jaar heb gehad. De problematiek na de geboorte van Nadja omtrent haar gezondheid en ontwikkeling, maakten dat ik mijn toekomstplannen moest bijstellen. Ik heb schrijfopleidingen gevolgd om me toe te leggen op een grote liefde van mij, schrijven. Iets wat ik al sinds mijn pubertijd doe. Door wat er op mijn pad kwam bij het leven met een zorgintensief kind en ook omdat ik graag maatschappelijk mee wilde blijven draaien, besloot ik Stichting Nadja op te richten. Dat brengt me van project tot project en de kinderen van de spelmiddag en anderen die daardoor op mijn pad zijn gekomen, geven me een enorme boost. Inmiddels werk ik sinds 2017 ook als redacteur en schrijfcoach. In september 2018 heb ik www.de-storyteller.nl opgericht met als hoofddoel het verzamelen van inspirerende, verbindende of verrassende verhalen van mensen.

Reageer hier