Afgelopen week werd ik twee maal geconfronteerd met: later…

Later dat voor me staat als een onverzettelijke berg, te hoog om te beklimmen. Later als een gat in de weg waar je niet omheen kunt, je zult ooit moeten springen.

Later: als Nadja haar eigen woonplek moet krijgen, omdat het tijd is, of omdat wij ouders er niet meer zijn. Mijn pijnpunt, mijn grootste zorg, dát later bedoel ik.

Op Nederland één was deze week bij het programma De Zorgwaakhond het verhaal van ouders over hun negenentwintigjarige zoon, die in een zorginstelling woont. De jongeman is zwakbegaafd en heeft het verstandelijk vermogen van een tweejarige. Als hij zich verveelt of onprettig voelt, versleept hij zijn meubels en bevuilt zichzelf. Ondanks dat hij een financieel potje toegewezen had gekregen voor meerzorg, zorg waarbij één op één begeleiding ingezet kan worden om met hem iets te ondernemen waar hij blij van wordt, kreeg hij deze zorg niet. Het potje meerzorg-geld verdween bij de instelling op de grote hoop.

Dit is dus my worst nightmare. Dat Nadja later de basale zorg krijgt: eten, drinken, bed en hopelijk regelmatig een douche, dat geloof ik wel. Maar, haar welzijn, dat wat haar gelukkig maakt, zal daar oog voor zijn? Zal er genoeg personeel voor zijn? Zal ze het krijgen? Daar ben ik weleens pessimistisch over. Ik spaar dus nu al maandelijks voor een potje dat ik “Nadja’s welzijn later” heb genoemd. Zodat er buiten het bezoek dat ze zal krijgen, ook persoonlijke aandacht kan worden ingekocht.

Nee, dan het artikel in het NRC deze week, over verpleegzorg voor ouderen. Kennisinstituut Leyden Academy heeft project ‘Leefplezierplan’ bij verschillende verpleegtehuizen ingezet. In de kern ging het erom regels los te laten en meer naar de mens te kijken. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar is het niet (meer). Door alle verplichte regelgeving en controles is de verzorging meer op lopende band werk gaan lijken. En het kán dus anders!

Zal ik het verschrikkelijke woord maar eens gebruiken? Omdenken.

Behoeften versus verlangens. Basale zorg versus welzijn. Een wereld van verschil.