Het nieuwe schooljaar is begonnen. Nadja kon zoals gebruikelijk niet wachten. Al in de eerste week van de vakantie zei ze zo vaak ‘Ik mis de juf,’ dat ik een leuke foto waar ze samen opstonden, plastificeerde en aan een lange ketting om haar nek hing. Dat was de oplossing. Het ging best ver hoor: ‘Goedemorgen juf’ (kus erop) of ‘Kijk juf’, waarbij ze de foto voor haar borst heen en weer bewoog zodat de juf de dolfijnenshow ook kon volgen.

Maar aan alles komt een eind dus afgelopen weekend zei ze praktisch: ‘Nu mag de ketting af. Bewaren voor de herfstvakantie.’ Eigenhandig stopte ze de ketting in een laatje.

Ondertussen betekent een nieuw schooljaar ook van alles anders nieuws. Zoals: een nieuwe bredere zitting voor Nadja’s rolstoel, want mevrouw dijt aardig uit (onze dochter hoort nu eenmaal bij de doelgroep die gemakkelijk en vaak lekkers krijgt toegestopt. Ik maak graag van de gelegenheid gebruik op te roepen dat niet te vaak te doen of te vervangen voor iets gezonds, want echt, Nadja en ik zijn er beiden niet mee geholpen als ze te zwaar wordt).

Nadja onderhandelde met het doorpassen van de nieuwe zitting over nieuwe spaakbeschermers voor haar rolstoelwielen. De zonnen worden vervangen voor paarden. Ofcourse. Dus: ook nieuw.

Eerder al had ze een nieuwe bril gekregen. Wat zeg ik: drie. De aanbieding van de opticien kwam goed uit: drie voor de prijs van één. Wel zo handig als je dochter in een kwade bui de bril een slinger door de kamer (of zoals de laatste keer: in het water!) geeft.

En na een snelle check in haar kledingkast vrees ik dat ik alles wat lange mouwen heeft kan vervangen voor één of twee maten groter. Evenals ik met een licht schuldgevoel bedacht dat we de aanvraag voor een groter bed niet langer kunnen uitstellen. Nadja in een kindermaat bed kan echt niet meer.

Tot nu toe zaken die te maken hebben met groei (behalve de bril dan) en nieuwe dingen krijgen is leuk. Maar verder zijn veel mensen met een beperking niet zo gediend van ‘nieuw’.

Nieuwe klas, nieuwe chauffeur, nieuw rooster, het geeft vaak een hoop onrust. Daarom ben ik zo blij dat juist deze dingen voor Nadja dit schooljaar niet heel erg anders zijn. Behalve dan dat ze dit jaar voor het eerst interne stages gaat volgen. De eerste is een muziekstage. Dat is nieuw. En raad eens? Ze heeft er zin in!