Volg je ook het programma ‘Zorg uit handen’ op NPO 1? Ik volg het uit nieuwsgierigheid. Hoe worden mantelzorgers neergezet, en hoe doen die mantelzorgers het? En welke mantelzorgers worden er gevolgd? Zijn daar ook ouders van meervoudig beperkte kinderen bij?
Ik vind dat de programmamakers het goed en respectvol hebben gedaan. Naast de alom bekende volwassen kinderen die voor hun bejaarde dementerende ouder zorgen, worden er ook mantelzorgers die voor een zieke partner zorgen én inderdaad ook een vader die samen met zijn ex-echtgenote om de beurt voor zijn zoon met een hersenbeschadiging zorgt gevolgd.

Stiekem dacht ik bij deze aflevering: ja, die jongen heeft overal begeleiding bij nodig, MAAR ze hoeven hem niet te tillen en hij is zindelijk en ze hebben de zorg niet fulltime, gezien ze gescheiden zijn. Wat is dat toch een naar trekje van me. Alsof je door zorg te specificeren in zwaar, zwaarder, zwaarst eigenlijk zegt: ik ben meer mantelzorger dan jij.
Mantelzorgen is hoe dan ook bij tijd en wijle vreselijk zwaar.

Wat me bij elke aflevering opviel was de eenzaamheid van de mantelzorger. Dat ze stuk voor stuk het gevoel hadden er alleen voor te staan. Waar waren hun vrienden, andere familieleden, buren desnoods? Ja, er werden bij sommigen taken verdeeld, maar als je aan de beurt bent, ben je aan de beurt zonder de zorg even over te kunnen dragen.
Wat ben ik blij dat er in Nederland een PGB bestaat, zodat ik – ook zeker om mezelf te ontlasten – zorg voor Nadja kan inkopen.

En dan had ik de aflevering nog niet gezien van de jonge vrouw van vierentwintig (24!) die al jaren voor haar autistische broer en verstandelijk beperkte moeder zorgt. Waarom wordt dit meisje (wat ze eigenlijk nog is) niet ondersteund? Haar situatie is waarschijnlijk zo uitzonderlijk dat er geen regelgeving voor is?
Tegen alle mensen die een mantelzorger kennen zou ik willen zeggen: vraag eens hoe het gaat of bied je hulp aan. Tegen de mantelzorgers zelf zou ik willen zeggen: durf hulp te vragen én te accepteren!