Mijn wekker gaat doordeweeks om 6.15 uur en dat vind ik eerlijk gezegd vroeg genoeg. Dan gun ik mezelf nog 9 minuten sluimertijd, poets mijn tanden, schiet in een joggingpak en sta om 6.35 uur bij Nadja aan haar bed.
Dan gaat háár sluimertijd in, even rustig wakker worden terwijl ik haar brood klaarmaak en de poezen eten geef. Als mevrouwtje goed meewerkt, zit ze om zeven uur in haar rolstoel en doe ik, terwijl zij eet, haar haar en trek haar de spalken en schoenen aan. Om 7.25 rijdt de taxi voor.

Sinds mevrouw ‘groot’ is en pubert en op haar verjaardag een hoop ‘tut’ spulletjes heeft gekregen, skip ik noodgedwongen mijn sluimertijd, want ’s avonds legt Nadja klaar wat er de volgende morgen allemaal op en aan moet. Oppas Vanity wakkert het tut-vuurtje lekker op door foto’s van Nadja te pimpen. Nadja snapt er niks van, maar vindt het geweldig. En stiekem ik ook en tjee wat lijkt ze hier en daar dan sterk op mij.

Maar goed, vanmorgen lag klaar:
-Paarse oogschaduw (want paars is juffrouw Carolines lievelingskleur). Die paars is best donker en om haar niet met Inez-Weski-ogen (die advocate, weet je wel) naar school te laten gaan, tip ik met het kwastje maar heel lichtjes de poeder aan.
-roze blusher
-glitters voor over de blusher
-lippenstift
-paarse glitternagellak
-horloge
-armbandje
-kettinkje
Dat het donderdag is en ze moet gymmen dus dat ‘de juffrouw liever niet heeft dat ze sieraden om doet’ maakt geen indruk. Het moet en het zal.

Met zweet op mijn rug werk ik haar lijstje af en hou de klok in de gaten. Gelukkig, we hebben het weer gehaald! Snel slab af, jas aan en sjaal om want de taxi rijdt voor.

‘O ja, de wielen!’ zegt Nadja, als we in het halletje staan. Dat is waar ook, de lampjes in haar wielen moeten nog aan. Hè hè, daar gaat onze kerstboom.